Een dode op Sint-Anneke (1995)

eerste druk (1995)

tweede druk (2000)
(achterplat) Het is zondag en het is zo heet in Antwerpen dat commissaris Carpentier een beetje nukkig doet. De jonge hoofdinspecteur Dewit vergeeft het hem. Er zijn nu eenmaal leukere opdrachten dan op het lunchuur lijken gaan bekijken. En dan nog op het overbevolkte strand van Sint-Anneke. De jonge vrouw ligt op haar rug onder een vrolijk gestreepte parasol. Het minuscule kogelgaatje onder haar linker jukbeen zou je voor een schoonheidsvlekje kunnen houden.
Carpentier kijkt gefascineerd toe. De onbekende zou Martje kunnen zijn: zijn dochter, die twintig jaar geleden de wiegedood gestorven is. Zijn vrouw, Linda, heeft hem nooit vergeven dat er daarna geen kinderen meer kwamen. Dewit trekt de commissaris aan zijn mouw: één schot, recht in de kleine hersenen, geen papieren. Dit is vakwerk, executie, mafia!
'Stel je bevordering nog maar wat uit!' blaft Carpentier tegen zijn enthousiaste medewerker. 'Op het strand van Sint-Anneke ligt een mevrouw in haar bikini en zij is dood. Dat is alles wat we weten!'		 (achterplat) Op het strand van Sint-Anneke wordt op een mooie zomerdag een dode vrouw in bikini aangetroffen. Ze ligt op haar rug onder een vrolijk gestreepte parasol. Een kogelgaatje in één van haar jukbeenderen wijst op moord. Een professionele moord. De politie staat voor een raadsel. Niemand weet wie de vrouw is, hoe ze op het strand gekomen is, laat staan waarom ze is geliquideerd.
Hoofdinspecteur Dewit trekt commissaris Carpentier aan zijn mouw: 'Eén schot, recht in de kleine hersenen, geen papieren. Dat is vakwerk, executie, maffia!'
'Stel je bevordering nog maar wat uit!' blaft Carpentier tegen zijn enthousiaste medewerker. 'Op het strand van Sint-Anneke ligt een mevrouw in haar bikini en zij is dood. Dat is alles wat we weten!'

Over Een dode op Sint-Anneke

Mark Vlaeminck in Het Nieuwsblad:
“… een vlotte misdaadroman met een scherpe kijk op Antwerpen en een knap psychologisch inzicht.”
Linda Asselbergs en Bernard Van de Popeliere in Knack:
“…een gezellig spannende en goed gedocumenteerde thriller met veel rake typeringen en de nodige Antwerpse couleur locale, die je het liefst in één sessie zou uitlezen.”
Ed Hooiring in Rotterdams Dagblad:
“De kracht van de eenvoud blijkt zonneklaar uit “Een dode op Sint-Anneke”, een thrillerdebuut van de Belgische journalist Piet Teigeler. De intrige zit helder en zonder omwegen in elkaar, maar wat het boek zo bijzonder maakt is dat de auteur met de commissaris en hulpje, hoofdinspecteur Dewit, mensen van vlees en bloed heeft geschapen.”
Trouw:
“Een vlot en handig geschreven boek en redelijk spannend bovendien. De schrijver moet wel een liefhebber van Maigret zijn: zijn commissaris deelt met hem vele, niet onaangename, eigenschappen.”
Ingrid Ondaatje in Flair:
“Als je het boek van Piet Teigeler in handen krijgt, gaat er een rilling van herkenning door je heen… met akelige precisie worden diverse details neergepend en hoewel hij zich in zijn vrouw-beschrijvingen vergaloppeert brengt zijn boek je precies in de juiste sfeer.”
Jan Jespers is De Vrijzinnige Lezer:
“Een en ander krijgt een boeiende finale in de Antwerpse haven, maar net wanneer je aanneemt dat alles opgelost is, zorgt de auteur voor een spitsvondige ‘coup de théâtre’.
G.P. Schuring van de Nederlandse bibliotheek:
“De schrijver kan een goed verhaal vertellen en zijn hoofdpersonages zijn zo uit de Antwerpse binnenstad weggelopen. Hij slaagt er in de complexe samenleving met een dosis humor op een overtuigende manier uit te beelden.”
Jan Luyben in de Standaard der letteren:
“Teigelers debuut heeft niet alleen een uitgekiend plot, maar ook interessante personages.”
 
 
 
© Piet Teigeler