Dodentocht (2006)

**SENSATIE** ***MET ECHTE LIJKEN***
 

Lees het eerste hoofdstuk
Lees het tweede hoofdstuk
Lees het derde hoofdstuk
Zie het filmpje met de aankondiging

Dodentocht (trouwe bezoekers van deze site zullen weten dat de werktitel aanvankelijk Ponzi luidde) brengt Carpentier & Dewit elk op hun manier in aanraking met de goedkope vulgariteit van reality shows en de bijhorende Bekende Vlamingen.
Dodentocht is zo’n reality show en wetsdokter Maurice Mendelsohn (thans gepensioneerd) heeft zich laten verleiden om er in op te treden als anatoom patholoog. Voor het eerst op televisie worden er in deze volwassen versie van gendarm & dief échte lijken gebruikt en die goeie ouwe Maurice vindt dat hij aan wetenschappelijke vulgarisatie doet door er in te kerven, ‘live op uw scherm!’
Lena Mampaey en Lambert Sipido, de producers van Dodentocht zijn het meest besproken BV-echtpaar van het moment en het ziet er naar uit dat hun show een echte hit wordt, maar ex-commissaris John Carpentier, steekt zijn afkeer niet onder stoelen of banken.
BV’s, vindt hij, dat horen ‘kluchtzangers, voetballisten en politiekers’ te zijn en geen bimbo’s met een universitair diploma, die hun succes danken aan het collageen in hun lippen en de siliconen in hun borsten.
Volgens de oude commissaris lijdt zijn vriend, de wetsdokter, gewoon aan een aanval van ‘het oud zot’ en is hij, net als de helft van Vlaanderen, verliefd geworden op zijn producer.
Wanneer Lena dood wordt aangetroffen, lijkt Carpentier gelijk te krijgen, want dan probeert Mendelsohn wanhopig haar appartement binnen te raken, naar eigen zeggen om zijn liefdesbrieven te vernietigen.
De oude commissaris is niet te beroerd om de voormalige wetsdokter daarbij een handje toe te steken, maar dat vindt Leo Dewit, de jonge commissaris, dan weer shockerend.
Dewit heeft het overigens nog steeds niet onder de markt in zijn nieuwe job bij de federale politie. Commissaris Boeykens en zijn kompaan inspecteur Van Leuven zijn pas naar de Antwerpse moordbrigade gemuteerd. Zij zwaaien daar triomfantelijk met hun verleden als burgerspeurders van de militaire inlichtingendienst ADIV en hebben alleen maar minachting over voor debutantjes als Dewit, die bovendien nog van de gemeentepolitie komen.
Dan verdwijnt Lambert Sipido, beroemd geworden als Bertje in Big Brother, terwijl diens moeder op de proppen komt met een volmacht om de levensverzekering van Lena op te strijken: één miljoen euro.
Tja, van een motief gesproken!
Of is de piste van Boeykens en Van Leuven de enige juiste: Khalid Halim, de Marokkaanse deelnemer aan Dodentocht, zou banden hebben met Al Qaida!


Eindelijk een all-round begaafd Crime-schrijver. Een Ed McBainleerling met een 'A+'-score. ('Close, give the man a cigar' zou de verleden jaar overleden Master Evan Hunter/Ed McBain zeggen.)
Suspens, horror, humor, verrassingen en knap in elkaar geweven verhaallijnen met uitvoerige, actuele, interessante en leerrijke onderwerpen en omschrijvingen die niet vervelen, meer dan een vleugje seks en vooral dat gevoel van: hier wil ik meer van.
Ieder boek dat ik in volgorde gelezen heb is een ietsje beter dan het vorige. Ik kijk uit naar de volgende.
Hopelijk doet-ie zo voort en verrast ons blijvend met meer prachtige werken van zijn hand.

Jean-Pierre Engels

 

Een anonieme criticus in P-Magazine:

Hoewel thrillers en politieseries me steeds vaker de strot uitkomen, wil ik een aarzelende uitzondering maken voor de Vlaming Piet Teigeler. Ik sta niet zot van de gladde, risicoloze Aspes van deze wereld. Hoewel Teigeler met zijn lijzige, soms clichérijke stijl aan Aspe doet denken, is zijn sfeerschepping een pak beter en kan je bij hem van een echte plot spreken in plaats van de deus ex machina waarmee Aspe blijkbaar een liefdesverhouding heeft. De chemie tussen de gepensioneerde commissaris Carpentier met zijn Maigret-allures en de jonge zakelijke commissaris Dewit is spits en leuk. De typische Antwerpse ironie en het machogehalte ontbreken evenmin, maar worden getemperd door melancholische passages. Het verhaal scheert sarcastisch langs nogal wat hete hangijzers: de macht van de media, de onzin van de realitysoaps, rechtse samenzweringen, islamterrorisme, BV’s en corruptie binnen het politiekorps. In 2002 publiceerde Teigeler met ‘Het Dwaalspoor’, het thrillervervolg op ‘Het Dwaallicht’ van Willem Elsschot, een klein meesterwerk. Dat is hem nu niet gelukt, maar ‘Dodentocht’ is goed voor een paar uren ongecompliceerd leesplezier.


Foto's van de plaats delict



Het Eilandje - niet het
gentrified  gedeelte, maar het echte rauwe stuk,
waar langs verlaten dokken en braakliggende gronden 's nachts
 allerlei tuig rondloopt - dat is de arena van 'Carpentier & Dewit' nummer 9.



Zoals u ziet is zelfs het verlaten pakhuis waar een vrouwelijke BV
haar televisiestudio's heeft  in ondergebracht, naar waarheid beschreven.


 
 
© Piet Teigeler