Het dwaalspoor (2002)

Het Dwaalspoor is een pastiche van of, zo u wilt, een vervolg op Het dwaallicht van Willem Elsschot, als eerbetoon aan de schrijver.

Frans Laarmans ging niet recht naar huis, zoals hij ons wil doen geloven op het eind van Het dwaalicht van Willem Elsschot.

‘…gauw naar huis met mijn krant om weer plaats te nemen in de kring van die waar ik aan gebonden ben en die mij vervelen, onuitsprekelijk.’

Laarmans ging naar de Lange Ridderstraat en dat zal hem bezuren. In dit boek keert Teigeler terug naar het Antwerpen van 1938 om uit te zoeken wat Laarmans echt heeft uitgevreten in die ellendige novembernacht, aan de vooravond van de tweede grote wereldbrand. Laarmans heeft het Wereldtijdschrift van Boorman overgenomen en het gaat hem voor de wind. Nu hij Karel De Keizer (de jongen met het grote hoofd uit De Ontgoocheling) als assistent heeft, kan hij er het zelfs van nemen. Maar op die noodlottige novemberavond ontmoet hij de drie Afghanen uit Het Dwaallicht, die op zoek zijn naar zakkennaaister Maria Van Dam. Hij gaat met de drie zeelui aan de rol en daar zal hij spijt van krijgen, want Maria is op gruwelijke wijze vermoord.

‘Een ellendige novemberavond,’ schreef hij, ‘met een motregen, die de dappersten van de straat veegt.’ (p. 31)

Laarmans stuurt zijn assistent op onderzoek uit, want die is ooit privé-detective geweest. Maar zal die hem redden of duwt Karel hem juist dieper het moeras in? Veel zal afhangen van Lorna Lincoln, de jazzzangeres met wie Karel een verhouding begint, zonder dat hij enig idee heeft van haar ware identiteit. Is zij een nazi-spionne? Of juist een agente van Stalin?

Het dwaalspoor was genomineerd voor Hercule Poirot-prijs 2002.

Het eerste hoofdstuk

Lees de recensie van Fred Braeckman in De Morgen (16-10-2002)

Een niet gepubliceerd hoofdstuk...

... en nog een.

Zie ook de columns

Meer over de Laskaren

Meer over Willem Elsschot bij het Willem Elsschot Genootschap.

 

Over Het Dwaalspoor

Internetboekhandel www.proxis.be De mening van onze kopers :
Review By Patrick Vandendaele on 14-OCT-2002
Je zou het niet denken, maar dit is een erg sfeervol boek, waarin je de avonturen volgt van Laarmans, you know, in een bijzonder boeiende thriller van de oude stempel. Niet enkel de periode waarin het verhaal zich afspeelt (net voor de Tweede Wereldoorlog), maar ook de eenvoud en het realisme van het verhaal zelf maakt de lectuur bijzonder aantrekkelijk. De ontplooiing van de plot doet denken aan een Kuifje-verhaal, waarin we te maken hebben met een vreselijke moord, dat blijkbaar te maken heeft met drie Afghanen (in een periode non-suspecto...) en waarin ons hoofdpersonage Laarmans ongewild (?) betrokken raakt. Karel De Keizer en zijn schoonbroer (inspecteur bij de politie) zullen hem helpen bij de ontrafeling van het hele gebeuren, en niet zonder op de nodige verrassingen te botsen... Het verhaal op zich is eenvoudig, maar bijzonder knap ineengestoken, zonder teveel nevenplots en op een geloofwaardige wijze verteld. De kadering met heel wat historische gegevens is verfrissend en er is ook nog plaats voor de zoektocht naar liefde en mysterie. Spionage, moord, internationale politiek, de vooroorlogse ontknopingen, het gevoel en het menselijke, alle elementen zijn aanwezig om van dit boek een superboek te maken. Het is zeker een hoogtepunt in het genre : het kan ook op een eenvoudige wijze, zonder ongeloofwaardige wendingen en brute geweld dat gratuit wordt ontsponnen... Geen wapengekletter op elke bladzijde, geen ingewikkelde en belastende elementen, maar een zuivere en aangename thriller... avontuurlijk en sfeervol ! 
Filip Marsboom in Gazet van Antwerpen:
"Teigeler schetst met trefzekere hand en geregelde knipogen naar leven en werk van Elsschot, de sfeer die in het Antwerpen van net voor de oorlog heerste: politieke onrust, opstootjes en wantrouwen alom. 'Misdaadschrijvers zijn soms erg goed gedocumenteerd", oppert inspecteur Chevalier ergens in het boek. Een stelling die we, wat Het Dwaalspoor betreft, alleen maar kunnen beamen."
Standaard der Letteren
'De prijs van het idee van het jaar moet naar Piet Teigeler gaan voor Het Dwaalspoor.'
Knack
'Teigeler schetst een mooi tijdsbeeld van een drukke wereldhaven. Een heel originele thriller met een taalgebruik om van te snoepen.'
Trouw
'Piet Teigeler schrijft altijd detectives die de moeite van het lezen waard zijn, zo ook deze. En hij heeft de tijdgeest mooi betrapt.'
Patrick Van Gompel, VTM
'Ik heb bijzonder genoten van Het Dwaalspoor. Een frisse wind in het grote thrillerbos.'
 
© Piet Teigeler