De geur van god (1998)

Als commissaris Carpentier een uitnodiging krijgt voor een klasreünie, dertig jaar nadat hij afgestudeerd is aan Sint-Krispijn, komen zijn collegejaren terug als een zure oprisping. Zijn stemming verbetert er niet op als een lustmoordenaar eerst de vrouw van een schoolkameraad en vervolgens zijn eigen buurvrouw op een gruwelijke manier om het leven brengt. Voor hoofdinspecteur Dewit is het een gedroomde kans om de cursus profiling die hij bij de FBI volgde in praktijk te brengen, maar het onderzoek naar de dubbele seksmoord schiet niet op. Het lijkt er zelfs op dat Carpentier de zaak doelbewust op de lange baan schuift. De jonge hoofdinspecteur wordt achterdochtig: de procureur des konings blijkt een prominent lid van Opus Dei te zijn en ook een aantal ex-leerlingen van Sint-Krispijn zijn katholieke fundamentalisten. Dewit besluit op onderzoek te gaan naar het duistere verleden van zijn baas.
John Carpentier zelf herinnert zich voortdurend onsmakelijke details uit de tijd dat niet moord, maar seks de grootste zonde was. Ondertussen voelt zijn vrouw, Linda Carpentier, zich achtervolgd door een onbekende met een markant parfum. Omdat haar man haar angsten steevast aan de menopauze toeschrijft, besluit ze hem niet in te lichten.

Over De geur van God

Het Laatste Nieuws:
"John Carpentier en Leo Dewit nemen het op tegen een seksueel geobsedeerde seriemoordenaar, die zijn vrouwelijke slachtoffers op een gruwelijke maner om het leven brengt. Ook de vrouw van commissaris Carpentier wordt belaagd. Spanning gewaarborgd."
Eva Coeck in P-magazine:
"Als de hoger vernoemde thema's (moord en doodslag) u toch aanspreken, kan u nog het best terecht bij Piet Teigeler, die met 'De geur van God' het vijfde werk uitbrengt met de Antwerpse flikken Carpentier en Dewit in de hofdrol. Daarin krijgt u tenminste een echte lustmoord geserveerd én magistraten en verdachten die samen lid zijn van Opus Dei. En dat is, dank zij het belang dat Teigeler duidelijk aan goeie documentatie hecht, een explosieve combinatie waar u als lezer nog wat van kan opsteken ook." 
Jan Jespers in De Vrijzinnige lezer:
"Een inventieve intrige, maar het meest leesbare aan het boek is dat de auteur Linda, de vrouw van Carpentier, nog wat scherper profileert en haar een voornamere rol laat spelen."
 
© Piet Teigeler